Weksel jest papierem cennym. Ustanawia zobowiązanie bezwarunkowe, niezależne od jakiegokolwiek zdarzenia. Ustala dług pieniężny, ściśle określony co do sumy. Zawiera abstrakcyjną obietnicę zapłaty. Obietnicę jednostronną w której wierzyciel ma jedynie prawa, a nie obowiązki. Jest przeważnie papierem obiegowym na zlecenie. Musi zadość czynić pewnym warunkom formalnym, a przede wszystkim zawierać wzmiankę, iż jest wekslem. Zobowiązuje ‘wekslowo’ wszystkie osoby, które się na nim podpiszą.

Na podstawie niesłusznego wzbogacenia otrzymasz mniej niż kwotę weksla

Jeśli należność weksla przedawniła się, posiadacz może dochodzić należności od wystawcy weksla własnego jeszcze przez kolejne trzy lata – na podstawie roszczenia z tytułu niesłusznego wzbogacenia.

Warunkiem takiej możliwości jest jednak nastąpienie niesłusznego wzbogacenia po stronie wystawcy. Dobrym dowodem może być umieszczenie na wekslu tzw. klauzuli waluty (np. wartość w towarze otrzymałem).

Ponadto należy przyjąć, że wyegzekwowana na podstawie niesłusznego wzbogacenia kwota będzie mniejsza niż kwota na wekslu. Jeśli bowiem wystawca wystawia weksel na 1000zł, gdy tymczasem w zamian otrzymuje towar lub usługę o wartości 800zł, natomiast 200zł jest narzuconym kosztem udzielonego kredytu, to po upłynięciu terminu przedawnienia, od wystawcy można dochodzić tylko kwoty, o którą się wówczas wzbogacił, czyli 800zł. Również żądanie odsetek od sumy wekslowej jest nieuzasadnione.

W przypadku, gdyby waluta, dana w zamian za weksel, nie sięgała sumy wekslowej, gdyż do waluty dochodziłby zysk sprzedawcy towaru, tj. dającego walutę oraz odsetki za kredyt wekslowy, wysokość zbogacenia należałoby przyjąć w zakresie mniejszym; natomiast gdy waluta wekslowa lub wartość danego jako waluta za weksel towaru sięgała istotnie w dacie wydania wekslu sumy wekslowej, słuszne jest uznać, iż wysokość zbogacenia sięg tej sumy. Dla określenia wysokości zbogacenia i szkody decydująca jest wartość danego jako waluta za weksel towaru w chwili wydania wekslu w zamian za walutę, a nie w chwili upadku wekslu lub nastąpienia przedawnienia (11 lutego 1938, C I 406/37).

Napisz komentarz

*