Weksel jest papierem cennym. Ustanawia zobowiązanie bezwarunkowe, niezależne od jakiegokolwiek zdarzenia. Ustala dług pieniężny, ściśle określony co do sumy. Zawiera abstrakcyjną obietnicę zapłaty. Obietnicę jednostronną w której wierzyciel ma jedynie prawa, a nie obowiązki. Jest przeważnie papierem obiegowym na zlecenie. Musi zadość czynić pewnym warunkom formalnym, a przede wszystkim zawierać wzmiankę, iż jest wekslem. Zobowiązuje ‘wekslowo’ wszystkie osoby, które się na nim podpiszą.

Zastosowanie weksla w XXI wieku

Pani mecenas Katarzyna P. w komentarzu do wpisu o moim blogu zwraca uwagę na problem, iż dla wielu osób,  nawet prawników, używanie weksli w dzisiejszych czasach jest anachronizmem.

Weksle swoją największą popularność zdobywały w okresach poprzedzających II wojnę światową, kiedy znajomość zasad ich wystawiania i stosowania wynosiło się z domu, podobnie jak inne wychowanie. Niestety po „wygraniu” przez Polskę wojny, nastąpił okres niesprzyjający rozwijaniu się edukacji ekonomicznej społeczeństwa. Sytuacja, w której każdy mógł zająć się emisją „własnego pieniądza” nie pasował do idei socjalistycznego społeczeństwa, pomijając już fakt, że przy prawie zupełnym braku wolnego rynku, stosowanie weksli zostało w naturalny sposób ograniczone.

Jako znamienny przykład można podać zmianę (albo konieczność zmiany) poglądów prezentowanych w swoich książkach przez Ignacego Różańskiego. Ten przedwojenny sędzia sądu najwyższego, w swoich komentarzach do prawa wekslowego, przedstawiał te dokumenty naturalnie jako przydatne instrumenty finansowe. Jednakże w wydanych po wojnie komentarzach został zmuszony (jak mniemam) do wprowadzenia zastrzeżeń, w których weksle traktuje jako „zło konieczne”, na przykład:

Już z samym pojęciem wekslu łączy się często w naszej wyobraźni wyzysk, którego narzędziem był weksel przez całe wieki. Zarówno w życiu, jak i w literaturze – w powieściach i utworach scenicznych formacji kapitalistycznej spotykamy często charakterystyczny obraz wyzysku stosowanego przez chciwych lichwiarzy, którzy do sumy pożyczkowej doliczali lichwiarskie odsetki i zmuszali dłużnika do podpisywania wekslu na sumę obejmującą takie odsetki, bardzo często przewyższające sam kapitał. Lichwiarz puszczał taki weksel w obieg, a wobec nabywcy dłużnik w zasadzie nie mógł się bronić zarzutem, że przeważającą część długu wekslowego stanowią lichwiarskie odsetki.

Chyba jedynie fakt, że prawo wekslowe ma oparcie w międzynarodowych przepisach, spowodował, że nadal w Polsce obowiązywało. Choć należy zwrócić uwagę, że weksle były stosowane jako zabezpieczenie roszczeń również w firmach państwowych.

W dzisiejszych czasach weksle nie powróciły do swojej poprzedniej popularności. Wynika to głównie z kilkudziesięcioletniej przerwy w ich stosowaniu i tym samym zaniku świadomości ich istnienia w społeczeństwie. Jest całkiem normalne, że lepsze sposoby wypierają gorsze (np. zapłata kartą kredytową jest bezpieczniejsza i wygodniejsza niż zapłata wekslem – zakładając, oczywiście, że kartę kredytową już posiadamy), należy jednak zauważyć, że obecnie wiele ze sposobów zabezpieczenia roszczeń, są gorsze niż weksle, tym samym niestosowanie weksli jest spowodowane wyłącznie niewiedzą, a nie wygodą.

Na przykład stosowany powszechnie zwyczaj podpisywania faktur będących podstawą udzielania tzw. kredytu kupieckiego, z powodzeniem mógłby być zastosowany wystawianiem weksli. Weksel zamiast faktury pozwala na oddzielenie zapłaty za towar od ewentualnych reklamacji, umożliwia zapłatę wekslem w kolejnej transakcji bez czekania na termin płatności, umożliwia uzyskanie pewniejszego tytułu wykonawczego w sądzie (natychmiastowa możliwość przeprowadzenia postępowania zabezpieczającego) przy jednoczesnej mniejszej opłacie sądowej (1/4 standardowej opłaty).

Wszelkiego rodzaju umowy pożyczki, zawierane również pomiędzy osobami prywatnymi, łatwiej i szybciej można „uformalnić” poprzez wystawienie weksla.

Sprzedawanie w osiedlowym sklepie „na zeszyt” jest mniej bezpieczne, niż przyjmowanie zapłaty wekslami (w formie weksli in blanco, zabezpieczających „kredyt” do określonej kwoty, albo weksli zupełnych, wystawianych do każdej transakcji na określoną sumę). Fakt, że w chwili obecnej nie ma już opłaty skarbowej od weksla tym bardziej ułatwia całą procedurę.

Nie bez przesady można powiedzieć, że sposobów użycia weksli są setki, tak jak mogą być setki różnych rodzajów weksli. Praktycznie do każdej transakcji można wymyślić pasujący do niej weksel. Nie zawsze będzie on wygodniejszy niż powszechnie stosowana metoda, niemniej jednak należy pamiętać, że wiele obecnych sposobów jest gorszych od odpowiednio zastosowanego weksla.

Proszę zatem nie bać się weksla, w XXI wieku też może być przydatny.

Indos do inkasa

W przeciwieństwie do standardowego indosu, indos do inkasa ma charakter jedynie pełnomocnictwa. Posiadacz weksla może – dokonując indosu do inkasa – upoważnić dowolną osobę lub podmiot do:

– przedstawienia weksla do zapłaty,

– przyjęcia zapłaty za weksel,

– zlecenia sporządzenia protestu z powodu niezapłacenia,

– dochodzenia należności na drodze sądowej, przy czym uznaje się, że indosatariusz (osoba nabywająca weksel na drodze indosu, w tym przypadku pełnomocniczego) może wytoczyć powództwo tylko w imieniu indosanta, czyli osoby od której weksel otrzymała;

przy czym działania te będą dokonywane de facto w imieniu poprzedniego posiadacza weksla. Osobie, która dochodzi należności z weksla na podstawie indosu do inkasa, dłużnik może przedstawiać zarzuty przysługujące mu w stosunku do poprzedniego właściciela weksla. Jak wiadomo, możliwość taka nie zachodzi w przypadku zbycia weksla na drodze standardowego indosu.

Indos pełnomocniczy powinien zawierać wzmiankę „do inkasa„, „per procura” lub inne określenie oznaczające pełnomocnictwo.

Posiadacz takiego weksla może go indosować dalej tylko ze skutkami dalszego pełnomocnictwa.

Przykład indosu pełnomocniczego:

Ustępuję do inkasa na zlecenie Jana Kowalskiego. (podpis)

Jeśli pełnomocnikowi nie udało się odzyskać zapłaty z weksla, powinien przekreślić swój indos i zwrócić weksel poprzedniemu posiadaczowi. Sam fakt jednak zwrotu weksla bez przekreślenia indosu jest wystarczający do zachowania praw z weksla przez poprzedniego posiadacza, zgodnie z poniższym orzeczeniem:

Remitent, który po udzieleniu indosu pełnomocniczego stał się posiadaczem weksla, jest uprawniony do dochodzenia praw z weksla, choćby nie przekreślił swojego indosu. (III CZP 19/07 uchwała SN 2007.04.26)

W którym miejscu weksla umieszcza się klauzulę „bez protestu”?

Takie pytanie otrzymałem od jednego z czytelników bloga. Klauzula „bez protestu”, zwalnia wierzyciela z konieczności wykonywania protestu z powodu niezapłacenia weksla, w sytuacji, kiedy chciałby on dochodzić należności nie tylko od wystawcy weksla własnego, ale również od indosantów.

Weksel to nie jest „druk”, w którym odpowiednie słowa umieszcza się w odpowiednich rubrykach, a umowa, której treść może być swobodnie modyfikowana przez wystawcę. Ważne jest jedynie, aby treść weksla była zgodna z regułami prawa wekslowego.

Klauzulę „bez protestu” najczęściej umieszcza się w wekslu w następujący sposób:

Kraków, dnia 16 sierpnia 2010r. Dnia 30 sierpnia 2010r. zapłacę bez protestu za ten weksel na zlecenie Jana Kowalskiego sumę 1000zł. Płatny w Krakowie.

Należy jednak zauważyć, że klauzula ta może znaleźć się w dowolnym innym miejscu weksla, byle by tylko była objęta podpisem wystawcy, czyli znajdowała się ponad nim. Może być zarówno wkomponowana w tekst ze zobowiązaniem zapłaty, jak i zostać umieszczona jako samodzielna informacja poza głównym tekstem weksla:

Przykład 1.

Kraków, dnia 16 sierpnia 2010r. Bez protestu dnia 30 sierpnia 2010r. zapłacę za ten weksel na zlecenie Jana Kowalskiego sumę 1000zł. Płatny w Krakowie.

Przykład 2.

Kraków, dnia 16 sierpnia 2010r. Dnia 30 sierpnia 2010r. zapłacę za ten weksel na zlecenie Jana Kowalskiego sumę 1000zł. Płatny w Krakowie.

Bez protestu.

Klauzula ta może być umieszczana również przez samych indosantów, w trakcie dokonywania przez nich indosu. Wówczas indos taki brzmi następująco:

Ustępuję bez protestu na zlecenie Adama Nowaka.

Indos z klauzulą „bez protestu” oznacza, że należności można dochodzić od tego konkretnego indosanta, w przypadku braku dokonania protestu, nawet jeśli ogólnie weksel nie został zaopatrzony w tą klauzulę przez wystawcę.

Czym ryzykujesz wystawiając weksel in blanco bez wskazanego remitenta

Niedawno pisałem na temat niebezpieczeństw wynikających z podpisywania weksla bez wpisanej daty jego wystawienia. W praktyce bankowo-ubezpieczeniowej utrwalił się również inny niebezpieczny zwyczaj – unikanie wpisywania remitenta na wekslu in blanco.

Zupełnie nie rozumiem tego zjawiska. Skoro weksel ma zabezpieczać umowę zawartą z bankiem XYZ, to bank XYZ powinien być wpisany na wekslu jako remitent. Jeśli bank będzie chciał, zawsze może sprzedać weksel podmiotowi trzeciemu, albo zlecić dochodzenie roszczenia na podstawie indosu do inkasa.

Brak oznaczenia remitenta to bardzo niebezpieczna sytuacja – w przypadku dostania się weksla w niepowołane ręce, nieuczciwy posiadacz może uzupełnić weksel na swoją rzecz; wówczas wystawcy nie ochroni umowa wekslowa zawarta z bankiem, właśnie dlatego, że umowa została zawarta z bankiem, a nie ze „złodziejem”.

Z tego względu należy pamiętać o tym, aby weksle in blanco posiadały jak najwięcej treści, umożliwiających przypisanie konkretnego weksla in blanco do konkretnej umowy wekslowej.

Kto powinien podpisać deklarację (umowę) wekslową?

Na początek uściślijmy – czy porozumienie dotyczące sposobu wypełnienia weksla in blanco, to jest deklaracja wekslowa, czy umowa wekslowa, ponieważ obydwa terminy stosowane są zamiennie.

Deklaracja wekslowa to jednostronne oświadczenie wystawcy weksla, co do warunków, na jakich może być uzupełniony weksel in blanco. W praktyce deklaracja taka nie ma większego znaczenia – posiadacz weksla może go wypełnić na dowolną kwotę, natomiast na wystawcy ciąży obowiązek wykazania, że weksel został uzupełniony niezgodnie z zawartym porozumieniem. Jeśli jedynym dowodem tego porozumienia jest deklaracja wekslowa podpisana przez samego wystawcę, to oczywiste jest, że nie przedstawia ona żadnej wartości dowodowej.

Umowa wekslowa to dwustronne porozumienie wystawcy z remitentem, określające sposób, w jaki ten ostatni może uzupełnić weksel. Umowa jest podpisywana przez obie strony i obie strony posiadają jej egzemplarze, choć tak naprawdę jest to tylko w interesie wystawcy. W przypadku sporu co do zasadności uzupełnienia weksla, wystawca będzie miał dowód, że prowadził w tym zakresie rozmowy z remitentem i strony doszły do konkretnych ustaleń.

Zatem – jednostronna deklaracja – nie. Dwustronna umowa – tak.

A teraz proszę przekonać bank, aby również podpisał się na „deklaracji wekslowej”, której od nas żąda przy kredycie :) I właściwie dlaczego to on żąda on nas deklaracji, a nie my od niego?

Poręczyciel odpowiada również w przypadku braku protestu

W dzisiejszej Rzeczpospolitej pewien zatroskany czytelnik po raz kolejny zastanawiał się co oznacza klauzula „bez protestu”, pytając się:

Nasz kontrahent zgodził się na odroczenie przysługującej mu płatności. Zażądał jednak podpisania (zaakceptowania) wystawionego przez niego weksla, w którym poleca nam dokonanie zapłaty na jego własne zlecenie. Nie  byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że w treści tego dokumentu znajduje się wzmianka, że zapłata ma zostać dokonana „bez protestu”. Co oznacza taki zapis i jak wpływa on na nasze zobowiązanie wekslowe?

Przede wszystkim nasuwa się wątpliwość, iż pytający, zamiast wpisać hasło „weksel bez protestu” w google, albo spytać się swojego kontrahenta, który niewątpliwie na wekslach się zna (chcąc wystawić weksel trasowany na zlecenie swoje własne, co świadczy o pewnym obyciu w praktyce wekslowej), wysyła zapytanie do gazety, a potem… czeka na odpowiedź? Widocznie forma „pytanie-odpowiedź”, choćby z góry wymyślona przez samego dziennikarza, jest lepiej odbierana przez samych czytelników ;)

Odpowiedź – co do zasady – była poprawna, przy czym wkradła się do niej pewna nieścisłość. Zacytuję fragment:

Dlaczego dokonanie protestu jest konieczne? Ponieważ tylko wtedy wierzyciel  ma pełne prawo dochodzenia roszczeń w tzw. poszukiwaniu zwrotnym (regres), czyli od kolejnych indosantów podpisanych na wekslu, innych dłużników (np. poręczycieli), aż do wystawcy.

Generalnie poręczyciel odpowiada tak samo, jak osoba, za którą poręczył. Jeśli zatem poręcza za wystawcę weksla własnego, albo trasata w wekslu trasowanym, odpowiada pomimo braku protestu. Jeśli odpowiada za indosanta, albo za wystawcę weksla trasowanego, warunkiem odpowiedzialności zarówno poręczyciela, jak i osoby za którą poręcza, jest dokonanie protestu (oczywiście z wyjątkiem weksli zawierających klauzulę zwalniającą z dokonania protestu).

Dlaczego warto podawać datę wystawienia weksla in blanco?

O tym, że stosowane w bankach, zakładach ubezpieczeń weksle in blanco nie są zabezpieczone przed ich użyciem niezgodnym z umową, już pisałem. Zazwyczaj takie weksle in blanco w momencie ich podpisywania nie są zaopatrzone w datę wystawienia. Jest ona uzupełniana później (w momencie „uruchomienia”, czyli uzupełnienia weksla).

Dla przykładu podaję treść weksla in blanco wymaganego do podpisu przez towarzystwo ubezpieczeniowe, w momencie zawierania umowy o gwarancję ubezpieczeniową:

… … … dnia … … … … … … 20 … … … na … … … …
… … … … … … zapłac… bez protestu za ten własny
weksel na zlecenie … … … … … … … … … … … sumę
… … … … … … … … … … … … … … … … … … … … …
Płatny w… … …                                             (podpis)

Jak widać w wekslu brakuje wpisanej daty jego wystawienia. Dlaczego? Przecież jest znany moment wystawienia weksla in blanco? Nieznana jest tylko data płatności. Dlaczego jest tak, że weksel in blanco nie ma prawie żadnej treści, podczas gdy w praktyce wystarczy, jeśli będzie mu brakować daty płatności (a i tak nie zawsze, może być po prostu płatny za okazaniem) i kwoty?

Załóżmy zatem, iż powyższy weksel in blanco został podpisany w 2010r. przez prezesa spółki prawa handlowego, ale został uzupełniony i przedstawiony do zapłaty dopiero w 2012r. Z wpisaną przez remitenta datą wystawienia w 2012r. Załóżmy również, że pan prezes, który weksel podpisał, w 2012r. nie jest już prezesem tej spółki. Co to oznacza? Otóż z tak wystawionego weksla (z datą wystawienia 2012r.) za weksel odpowiada pan prezes prywatnie, ponieważ w dniu oznaczonym jako dzień podpisania weksla nie miał prawa reprezentować spółki! Jest to jeden z poważniejszych argumentów za tym, aby w wekslach in blanco datę wystawienia jednak podawać, zwłaszcza jeśli weksla nie podpisuje się za siebie, tylko jako czyjś reprezentant lub pełnomocnik.

I co z deklaracją wekslową? Mamy wierzyć, że w 2010r. podpisaliśmy porozumienie dotyczące sposobu wystawienia weksla, który wystawiliśmy dopiero 2 lata później?

Problem istnieje od wielu lat. Wzory dokumentów są narzucane przez duże firmy. W dużych firmach siedzą dobrze opłacani prawnicy, którzy nie chcą dyskutować z szarym przedsiębiorcą na temat treści weksla w przypadku konkretnej umowy, ponieważ uważają, że szary przedsiębiorca się na tym nie zna. Co najgorsze, mają rację. Interes się kręci, a firmy podpisują zupełnie „gołe” weksle in blanco bez żadnych zastrzeżeń. Jak długo jeszcze?

Jak wystawia weksel osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą?

W przypadku osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą weksel wystawia się tak samo jak gdyby weksel wystawiała ta osoba prywatnie. Na wekslu wystawca podpisuje się swoim nazwiskiem. Może, ale nie musi, umieścić na nim odcisk swojej pieczęci firmowej.

Fakt zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej nie wpływa na ważność weksla. Za swoje zobowiązania osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą odpowiada całym swoim majątkiem bez ograniczenia czasowego. Również podpisanie weksla przez osobę podającą nieistniejące dane prowadzonej działalności gospodarczej nie zwalnia jej z obowiązku zapłaty, zakładając że podpis faktycznie pochodzi od tej osoby.

W celu wystawienia weksla na rzecz osoby prowadzącej działalność gospodarczą, wystarczy jedynie ją wskazać z nazwiska jako remitenta (w praktyce stosuje się nazwisko razem z imieniem). Jedynie w celu uściślenia można dodać informacje o nazwie prowadzonej działalności, adresie itp.

Nie jest również konieczne specjalne księgowanie wystawianych lub otrzymywanych weksli.

Na podstawie niesłusznego wzbogacenia otrzymasz mniej niż kwotę weksla

Jeśli należność weksla przedawniła się, posiadacz może dochodzić należności od wystawcy weksla własnego jeszcze przez kolejne trzy lata – na podstawie roszczenia z tytułu niesłusznego wzbogacenia.

Warunkiem takiej możliwości jest jednak nastąpienie niesłusznego wzbogacenia po stronie wystawcy. Dobrym dowodem może być umieszczenie na wekslu tzw. klauzuli waluty (np. wartość w towarze otrzymałem).

Ponadto należy przyjąć, że wyegzekwowana na podstawie niesłusznego wzbogacenia kwota będzie mniejsza niż kwota na wekslu. Jeśli bowiem wystawca wystawia weksel na 1000zł, gdy tymczasem w zamian otrzymuje towar lub usługę o wartości 800zł, natomiast 200zł jest narzuconym kosztem udzielonego kredytu, to po upłynięciu terminu przedawnienia, od wystawcy można dochodzić tylko kwoty, o którą się wówczas wzbogacił, czyli 800zł. Również żądanie odsetek od sumy wekslowej jest nieuzasadnione.

W przypadku, gdyby waluta, dana w zamian za weksel, nie sięgała sumy wekslowej, gdyż do waluty dochodziłby zysk sprzedawcy towaru, tj. dającego walutę oraz odsetki za kredyt wekslowy, wysokość zbogacenia należałoby przyjąć w zakresie mniejszym; natomiast gdy waluta wekslowa lub wartość danego jako waluta za weksel towaru sięgała istotnie w dacie wydania wekslu sumy wekslowej, słuszne jest uznać, iż wysokość zbogacenia sięg tej sumy. Dla określenia wysokości zbogacenia i szkody decydująca jest wartość danego jako waluta za weksel towaru w chwili wydania wekslu w zamian za walutę, a nie w chwili upadku wekslu lub nastąpienia przedawnienia (11 lutego 1938, C I 406/37).

Czy przesłanie weksla listem poleconym jest bezpieczne?

Przekazanie weksla w inny sposób niż poprzez osobiste wręczenie może być częstym problemem, zwłaszcza w dobie transakcji zawieranych przez internet.

Konieczność przesłania weksla może zachodzić zarówno w momencie jego wystawiania i wręczania remitentowi, w momencie zwrotu weksla wystawcy, po otrzymaniu zapłaty (na przykład w formie przelewu), jak również przy przesyłaniu weksla do sądu – w razie dochodzenia w ten sposób zapłaty.

List polecony wysłany przez naszego narodowego operatora wydaje się być stosunkowo bezpiecznym sposobem na przesłanie weksla. Z uwagi jednak na fakt, że pewna niewielka część (z doświadczenia sprzedawców na allegro można przyjąć, że poniżej 1%) listów poleconych nigdy nie dochodzi do adresata, warto zastosować kilka środków zabezpieczających:

– zrób ksero weksla,

– dopilnuj, aby był wypełniony – nie zostawiaj pustych miejsc na kwotę, czy oznaczenie remitenta, ponieważ nieuczciwy znalazca weksla, wpisując siebie jako posiadacza, może skutecznie uniemożliwić możliwość obrony wystawcy przed zapłatą,

– jeśli odsyłasz zapłacony weksel – zrób na nim adnotację o dokonanej przez dłużnika wpłacie,

– staraj się nie wysyłać weksli in blanco, ponieważ późniejsze umorzenie takiego weksla może dawać tylko iluzoryczną ochronę dłużnikowi z uwagi na zbyt skąpą treść tego dokumentu, ponadto niewłaściwie sporządzony weksel in blanco umożliwi nieuczciwemu znalazcy wykorzystanie go niezgodnie z naszym zamierzeniem.

Jeśli weksel zaginie,

jego posiadacz (czyli ten, kto nadał list), może wystąpić do sądu z wnioskiem o jego umorzenie. Ponadto – dla celów dowodowych odnośnie utracenia weksla – należy wystąpić do firmy pocztowej z reklamacją. Z tytułu niedostarczenia listu poleconego przez Pocztę Polską aktualnie należy się odszkodowanie w wysokości 110zł.

Czy można umorzyć weksel in blanco?

Umorzyć weksel oznacza unieważnić go w przypadku zgubienia lub zniszczenia.

Możliwość unieważnienia weksla in blanco w dużej mierze zależy od jego treści.

Przede wszystkim umarzany weksel musi mieć unikalną treść, aby po ewentualnym odnalezieniu i jej uzupełnieniu, było widać że weksel taki był kiedyś wekslem, o którym mówiłby ewentualny wyrok umarzający.

Przeczytaj również: Sąd odmówił umorzenia weksla in blanco – czyli co ma koń do weksla, oraz czy bank BPH do końca świata będzie musiał utrzymywać rezerwę na zobowiązania dla pana Tomasza

W praktyce jednak stosuje się weksle in blanco nie zaopatrzone w żadne indywidualne cechy (takie jak na przykład data wystawienia, oznaczenie remitenta itp.). Wówczas umorzenie takiego weksla nie będzie ani możliwe, ani celowe.

Przykład weksla in blanco, którego nie można umorzyć:

Warszawa, dnia … … …
Dnia … … … … zapłacę za ten weksel na zlecenie … … … …
sumę … … … … zł. Płatny w Warszawie

Dokument powyższy ma zbyt skąpą treść, aby wyrok umarzający miał mieć jakiekolwiek znaczenie praktyczne. Z takiego blankietu może bowiem powstać teoretycznie dowolny weksel, na dowolną kwotę, płatny na rzecz dowolnej osoby.

Przykład weksla in blanco, który można umorzyć:

Warszawa, dnia 25 lipca 2010r.
Dnia … … … zapłacę za ten weksel na zlecenie Jana Kowalskiego
sumę … … … … … zł. Płatny w Warszawie

Pomimo braku oznaczenia daty płatności i sumy, weksel taki powinien dać się umorzyć. Ma podaną datę wystawienia i oznaczenie remitenta. W toku postępowania umarzającego, obie strony (wystawca i remitent) potwierdzą, że danego dnia został wystawiony tylko jeden weksel o takiej treści. Co ważne, ewentualne znalezienie weksla w przyszłości i jego wypełnienie nie utrudni wykazania, że mamy do czynienia z tym, umorzonym wekslem.